Waar zijn mijn geliefden nu?

Als je sterft, laat je je lichaam achter. Je bewustzijn blijft echter bestaan. Je kunt overal en nergens tegelijk zijn, er bestaat geen tijd en ruimte. Je energie is vrij van je lichaam en je hebt alle zwaarte, ziekte en pijn losgelaten. De herinneringen aan je leven blijf je houden. Je krijgt inzicht in wat goed was in je leven en wat minder prettig is verlopen en krijgt dit vanuit alle perspectieven te zien, dus ook vanuit al diegenen die in jouw leven betrokken zijn geweest. Je beziet alles met liefde en (zelf)compassie. Je kunt je geliefden die je fysiek op aarde achter hebt moeten laten nog steeds ervaren. Je ziet wat ze doormaken en je voelt niets dan liefde en begrip voor ze, ook als jullie relatie in je aardse leven wat moeizamer is geweest. Je blijft altijd verbonden. En natuurlijk wil je niets liever dan ze tot steun zijn. Je zult ze tekens sturen, wilt ze laten weten dat jij oké bent en dát je er nog bent. Voor iemand die achterblijft is het echter lastig om die tekens op te vangen. Het verdriet is zo groot en zwaar, er wordt zo’n gemis ervaren. Bovendien zijn wij nogal gewend om eerst te willen zien voordat we geloven. Heel begrijpelijk dat het soms zo moeilijk is ervoor open te staan. Vaak ontstaat er bij de achterblijvers toch verlangen om op zoek te gaan. Want waar is de ander nu? De liefde is zo groot. Het is volkomen normaal om (in gedachten of hardop) nog tegen je geliefde te praten. Je kunt ze betrekken bij dingen die belangrijk of spannend voor je zijn. Onze overleden dierbaren zijn niet weg, ze zijn nog steeds om ons heen, alleen op een andere ‘frequentie’. Een eerste stap om je geliefde te ervaren is ze in gedachten te vragen om heel dicht bij je te komen. Dit kun je doen als je even heel rustig zit. Probeer dan aan de randen van je lichaam (het energieveld om je heen) te ‘voelen’ of je de energie van je geliefde kunt waarnemen. Het is misschien even oefenen, maar dan zou het zomaar kunnen dat je een warmte in of om je heen voelt, een aanwezigheid. En misschien zul je dan denken: ‘dat verbeeld ik me, het is niet echt’. Toch kan dit het begin zijn van communicatie, via het gevoel. Ik weet dat het voor sommige mensen gek klinkt, maar dit is hoe bij mij in een consult een overledene ‘aanklopt’. Ze komen heel dicht in mijn energieveld, het voelt dan alsof er iemand naast me staat. Vervolgens geven ze me allerlei indrukken. Omdat ik gewend om mijn gevoeligheid te gebruiken kan ik de informatie die ze mij over zichzelf geven aan jou doorgeven. Jouw dierbaren ken ik niet, dus zal ik bij jou checken of die informatie klopt. Zo kun je zien dat een overleden dierbare zich echt kenbaar kan maken. Ze zijn niet weg. Alleen moeten we een andere manier vinden om met ze te communiceren. Als medium ben ik getraind om overledenen te ervaren en door te geven wat ze duidelijk willen maken. Jouw dierbaren gaan na een consult weer met jou mee naar huis, hoewel ze overal tegelijk kunnen zijn, ze blijven niet bij mij. Ze horen bij jou en zullen je voor de rest van je leven steunen en liefhebben, of je dat nou ervaart of niet, ze blijven nabij. Totdat jijzelf aan de andere kant komt en je weer herenigd wordt. In een volgend blog zal ik nog wat dieper ingaan op tekens die je kunt ervaren